مقالی اوتبصرې

جلو خود سری دواخانه ها و کلينيک های صحی خصوصی را باید گرفت

بدون شک و تردید که از اولویت های کاری امارت اسلامی از جمله وزارت صحت عامه کشور را مسئله تضمین صحت و سلامتی مردم افغانستان تشکیل می‌دهد. به هیچ صورت تامین صحت و سلامتی مردم در هیچ نوع شرایط قابل‌ معامله و مورد مسامحه قرار گرفته نمی تواند، زیرا صحت مردم مورد سوال اساسی میباشد.بنابر همين مبرمیت و ارجحیت مسلکی است که برای وزارت صحت عامه امارت اسلامی افغانستان صلاحیت داده شده است که پیوسته ادویه مورد استعمال را که برای مریضان توصیه میگردد مورد کنترول و باز رسی قرار دهند. همانطوری که همه می دانیم، در این روز ها امراض گوناگون شیوع می نماید و این امراض اکثراً ناشی از محیط نا مناسبت و هوای آلوده ،دود ، غبار وتیل بی کیفیت نامناسب می باشد.
زیرا سردی هوا در موسم زمستان روز به روز بیشتر می شود و امراض سرماخوردگی، زکام ،سینه وبغل و در پهلوی آن فقر و بیکاری و همچنان بازگشت اجباری مهاجرین افغان از سوی کشورهای پاکستان و ایران معضل دیگریست که خانواده ها را به ستوه آورده‌است.
خدا ناخواسته اگر شخصی مریض شود و نزد داکتر کلينيک صحی خصوصی و یا معاینه خانه مراجعه کند، جیبش خالی می گردد.
اما سوال این است که اگر فردی به مریضی مبتلا می شود،آیا با مراجعه به نزد داکتر و خرید دوای مورد ضرورت صحت خود را دوباره بدست آورده می تواند؟بدون شک جواب این سوال ارتباط به دوا و تشخیص درست مرض میگیرد و از همین لحاظ است که اکثر مردم ما از دواها و داروهای بی کیفیت و تاریخ گذشته شکایت دارند،بالخصوص در این موسم سال به نسبت سردی هوا اکثراً امراض هم بیشتر می گردد.همه می‌دانیم که دارو ها و در پهلوی آن مواد خوراکی بی کیفیت و تاریخ گذشته باعث به میان آمدن بیماری های مختلف، عوارض جانبی و افزایش صدمات صحی و روحی می شود،که اگر مریضی به همچو مواردی بربخورد نه تنها به صحت خود دست نمی یابد،بلکه صحتش بدتر از قبل می گردد.دواها و مواد خوراکی بی کیفیت و تاریخ گذشته تنها باعث سرماخوردگی و سینه و بغل نه، بلکه حتا موجب مرگ ومیر استفاده کننده نیز می شود.اکثر مریضان نیز شکایت از عدم کیفیت دواها دارند،زیرا زمانی که به داکتر مراجعه می کنند داکتر برای آنان دوایی را تجویز می نماید ،اما وقتی دوا اثر خود را بالای مریض نشان نداد به دوای بالاتر و قوی تر توصيه مي گردند و این کار بارها به اثبات رسیده که مریض بیچاره لابراتوار تشخيص دوا ها شده و داکتران هم دواها را بالای مریضان شان تطبیق و امتحان می نمایند، چون دوا تاریخ گذشته وبی کیفیت نه تنها که بر مریض تاثیر مثبت وارد نمی کند ،بلکه او را به امراض دیگری نیز مصاب و مبتلا می نماید و به‌ این‌ ترتیب تاثیر دوا بالای مریض تجربه می گردد.متاسفانه تاجران بی انصاف نیز در حصه تورید مواد خوراکی و دواها توجه نمی نمایند و زمانی که به کمپنی های بیرونی جهت خریداری مواد چه خوراکی و چه هم دواهای مصرفی مراجعه می نمایند به مالک کمپنی هدایت می دهند که به کدام سطح مواد برایشان تهیه نمایند که مفاد بیشتر کمایی کنند.تاجایی دیده شده که اکثر مردم ما توان خرید مواد بلند و با کیفیت را به قیمت گزاف ندارند و تاجران از این نقیصه و از این خلا سوی استفاده کرده به تورید مواد کم کیفیت و یا بی کیفیت مبادرت می ورزند و مواد خود را از راه قاچاق بدون آنکه از طریق گمرک وارد کشور شود ،طور قاچاقی داخل کشور می نمایند و با هزار چال و نیرنگ آنرا به فروش می رسانند. تعداد کمی از خانواده ها که توان مالی خوبتری دارند.با مراجعه به کشورهای خارج جهت تداوی مریضان شان می پردازند که این کار خود ضربه دیگری به اقتصاد و اعتبار کشور ما وارد می نماید.زیرا از یک طرف پول به خارج انتقال پیدا می نماید و از سوی دیگر اعتماد و اعتبار مراکز صحی و داکتران کشور ما در انظار کشور های خارجی پایین می آید. با آنکه تداوی در خارج از کشور پول گزافی را می طلبد،اما گاهی اتفاق افتاده که تداوی خارج از کشور هم نتیجه مطلوب در قبال نداشته است.بسیاری از مریضان و مریضداران اذعان داشته اند که دواهای بی کیفیت و تاریخ گذشته به سبب آنکه اکثر مریضان به تاريخ دوا توجه ندارند،نه تنها صحت شانرا اعاده ننموده است، بلکه باعث ايجاد امراض دیگر مانند معده دردی، جلدی،روحی و روانی شده و حتا به تکالیف بالاتر از آن دچار می شوند.همچنان یکتعداد کلينيک های صحی خصوصی داخلی با چالاکی، فریب و دادن رشوه به مقام های استفاده جوی بلند رتبه حکومت گذشته با اعمار کلينيک ها بدون لایحه ،پلان و معیار های ستندرد وزارت صحت عامه از نزد مریضداران پول گزاف بدست آوردند و در این مدت سرمایه های زیادی را کمایی نمودند.باید این را اضافه نمود تا هنوز آن طوری که لازم است نهادهای مسئول در زمینه نظارت دقیق از کلينيک های صحی خصوصی که در نقاط مختلف کشور فعالیت می نمایند کدام گام عملی را نبرداشته اند و اگر نظارتی هم از این مراکز صحی صورت گرفته است خیلی ها سرسری بوده نه دقیق .از این رو لازم است که‌ نهادهای مسئول باید بصورت مداوم از این کلينيک ها نظارت دقیق نمایند تا جلو خود سری ها گرفته شود و خدمات صحی معیاری گردد.
با کمال تاسف که در بیست سال جمهوریت اینقدر فساد اداری،فریبکاری و سوی استفاده از مقام بود که سی درصد دواها از طريق گمرکات و هفتاد درصد دواها حتا مواد خوراکی از راه های قاچاقی وارد کشور می شد.این دواها ومواد خوراکی که غیر قانونی و از راه های قاچاق وارد کشور می شدند، بدون تردید یابی کیفیت بوده و یا تاریخ آن گذشته بود و برای آنکه مستهلکین ناتوان اند ،بدون اینکه توجه به کیفیت و تاریخ آن داشته باشند از مواد وارداتی قاچاقی و ارزان قیمت بیشتر استفاده می کنند .
تقاضای مردم ما از مسئولین وزارت صحت عامه امارت اسلامی افغانستان ، ارگان های امنیتی و تاجران وارد کننده ادویه جات و خوراکه باب اینست که با توجه جدی در این مورد از ورود دواها و مواد خوراکی بی کیفیت و تاریخ گذشته جلوگیری نمایند و بیشتر از این با صحت مردم تجارت ننمایند و از طریقه های ممکن جلو این افتضاح را بگیرند.اگر مسئولین امور در این زمینه کم توجهی و یا سهل انگاری نمایند و دین انسانی و اسلامی خویش را به طور شایسته انجام ندهند نزد وجدان خود و خدا جوابگو خواهند بود.
گرچه هيئت بررسی وزارت صحت عامه و شاروالی کابل در این زمینه یک مقدار ادویه جات و مواد خوراکی تاریخ گذشته و بی کیفیت را در بعضی از نقاط شهر کابل جمعآوری نموده‌اند و آنهارا حریق کردند ،اما قناعت بخش نمی باشد.

شیرعلی فیضی

Related Articles

ځواب دلته پرېږدئ

ستاسو برېښناليک به نه خپريږي. غوښتى ځایونه په نښه شوي *